Leon Wilmański urodził się 14 kwietnia 1914 r. w Bałdrzychowie k. Poddębic w chłopskiej wielodzietnej rodzinie. W roku 1928 ukończył szkołę powszechną w Poddębicach. Edukację kontynuował w gimnazjum matematyczno-przyrodniczym w Łodzi, które ukończył w roku 1933. W marcu 1936 r. rozpoczął służbę wojskową w 5. kompanii 37. Łęczyckiego Pułku Piechoty im ks. Józefa Poniatowskiego stacjonującej w Kutnie. W roku 1937 odbył w Krakowie kurs radiotelegraficzny. To właśnie w tym mieście zdecydował, że swoją przyszłość zwiąże z lotnictwem. Dalsze szkolenie kontynuuje w Krośnie. W czerwcu 1939 r. otrzymuje przydział do pułku lotniczego w Warszawie. 24 sierpnia zostaje przeniesiony do 22. plutonu radionawigacyjnego przy Brygadzie Bombowej, a 2 września, tuż po wybuchu wojny, do 21. plutonu radionawigacyjnego w Dęblinie. Stamtąd zostaje ewakuowany na wschód. Dociera do granicy z Rumunią, którą przekroczył 18 września. Do 5 listopada przebywa w obozach dla internowanych w Urziceni i Balcic. Następnie przez Maltę dociera do Lyonu we Francji.